Pierwsza mechaniczna oczyszczalnia ścieków powstała nad brzegiem Iny w początkach ubiegłego wieku na północnych peryferiach miasta. Przez prawie stulecie spełniała ona swoje zadanie. Dopiero w latach 90-tych w jej miejscu powstała nowoczesna mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia ścieków. Pierwsze prace rozpoczęto w latach osiemdziesiątych. W 1993 r. oddano do użytku dwa Biooxybloki, trzeci zaś w 1995 r. Oczyszczalnia Ścieków położona jest w północnej części miasta Stargard Szczeciński w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki Iny. Zajmuje powierzchnię 14,6 ha. W chwili obecnej około 98% miasta Stargard Szczeciński korzysta z możliwości zbiorczego odprowadzania ścieków do kanalizacji. Nieliczne budynki podłączone są do tzw. zbiorników bezodpływowych skąd ścieki dowożone są bezpośrednio na oczyszczalnię ścieków. Sieć kanalizacyjna o długości ponad 130 kilometrów obejmująca swoim zasięgiem całe miasto i podłączone do niej okoliczne wioski doprowadza ścieki do oczyszczalni. Po przejściu całego cyklu oczyszczania są one pozbawione szkodliwych składników i trafiają do rzeki.

Około 15 tys. m³ ścieków wpływa każdego dnia na oczyszczalnię natomiast w okresie opadowym przepustowość wynosi 37,5 tyś m³. Pierwszym etapem całego procesu jest oczyszczanie mechaniczne pozbawiające ścieki dużych elementów. W pomieszczeniu krat - następuje wstępne, mechaniczne usunięcie zanieczyszczeń stałych. Miesięcznie zatrzymywanych jest tu ok. 6,5 - 8 ton największych nieczystości stałych, tzw. skratek, odwożonych na składowisko odpadów. Po kratach, ścieki wpływają do komory czerpnej pompowni, skąd kierowane są kanałem otwartym do piaskowników poziomych. Oddzielony piasek wypompowywany jest na poletka odwadniające, a następnie wywożony jest na składowisko odpadów. Dalej ścieki wprowadzane są do komory rozdziału, gdzie trafiają do biooxybloków, gdzie przy udziale tzw. osadu czynnego zachodzą procesy biologiczne, eliminujące nadmiar substancji organicznych zawartych w ściekach. W Oczyszczalni  dla miasta Stargard następuje dwufazowy proces oczyszczania biologicznego ścieków oparty na stabilizacji tlenowej oraz zagęszczaniu osadów. W komorze niedotlenionej następuje ok. 70% redukcja zanieczyszczeń, natomiast w komorze natlenionej dochodzi do pełnego oczyszczenia ścieków wraz z tlenową stabilizacją osadu nadmiernego. Powstający przy tym osad nadmierny jest oddzielany i odwodniany na prasie.

Trzeci stopień oczyszczania biologicznego zachodzi w biostrukturach. Po mechanicznym i biologicznym oczyszczeniu ścieki odpływają do rzeki Iny i mieszczą się w I i II klasie czystości wód, zgodnie z wymogami pozwolenia wodno-prawnego. Oczyszczalnia w Stargardzie Szczecińskim obok swojej podstawowej funkcji, jaką jest oczyszczanie ścieków produkuje osad ściekowy stabilizowany do bezpośredniego wykorzystania przez okolicznych rolników. Osad nadmierny który trafia do stacji wapnowania musi być w pierwszej fazie odwodniony, co następuje przy pomocy prasy filtracyjnej. Dalsza redukcja odprowadzania cieczy następuje poprzez powolne zwiększenie ciśnienia w prasie. Urządzenie do wapnowania osadów służy do mieszania osadów z wapnem w określonych proporcjach w celu uzyskania jednorodnej mieszaniny. Wapnowanie osadów, co zostało już podkreślone, umożliwia ich stabilizację i higienizację. Dawka wapna uzależniona jest od rodzaju osadu i wymaganego stopnia higienizacji. Wymieszany osad z wapnem transportowany jest na przyczepę i wytworzony na teren magazynu osadu wapnowanego na terenie Oczyszczalni Ścieków. Użyteczne zastosowanie ustabilizowanych i wapnowanych osadów zaleca Unia Europejska. Zastosowanie wapna umożliwia uzyskanie wartościowego, bezpiecznego i przyjaznego dla środowiska nawozu. W jednorodnej mieszaninie wapna palonego z osadem uzyskujemy poprawę jego struktury, łatwiejszy transport i wysiew do gleby. Osad z oczyszczalni jest na bieżąco monitorowany zarówno pod kątem wymagań jakościowych, jak i czystości mikrobiologicznej. Równocześnie gleby na których jest stosowany osad są regularnie badane w celu sprawdzania parametrów jakości gleby. Część wyprodukowanego osadu transportowana jest na kompostownię, gdzie po wymieszaniu z dodatkami takimi jak: liście, pocięte gałęzie, słoma lub trociny jest układany w pryzmy. Kompostowanie oparte jest na naturalnych reakcjach biochemicznych, zintensyfikowanych w sztucznie wytworzonych warunkach, zapewniających możliwość sterowania tymi procesami. Główną rolę w kompostowaniu odgrywają mikroorganizmy mezo- i termofilne. W wyniku tego procesu powstaje produkt zwany ziemią urodzajną powstały na bazie kompostu. Kompost może być wykorzystywany pod wszystkie rośliny uprawne, także przy zakładaniu skwerów, placów zieleni, trawników, przy zagospodarowywaniu hałd i do rekultywacji gleb użytkowych nierolniczo. Właściwości próchnicotwórcze osadów wynikają przede wszystkim z obecności w osadach dużej ilości substancji organicznych, stanowiących bogate środowisko dla działalności mikroorganizmów oraz substancji podatnych na tworzenie humusu. Osady poprawiają stosunki wodne i gazowe wierzchnich warstw gruntu, powodują rozwój życia biologicznego oraz przyczyniają się do stabilizacji gruntów bezglebowych.Odwodniony na prasie i ustabilizowany w stacji wapnowania osad ściekowy jest produktem ubocznym oczyszczania ścieków. Jednak jest bardzo pożyteczny i spełnia rolę nawozu organicznego dodatkowo wzbogaconego w wapń.Oczyszczalnia oferuje produkty powstające na bazie osadów ściekowych, znajdujące szerokie zastosowanie w rolnictwie i rekultywacji terenów zdegradowanych. Są to: ziemia urodzajna i osad higienizowany.